Twitter Article: กาแฟ by @meekob

ขออนุญาตนำข้อมูลจาก Twitter พี่ @meekob อีกครั้งเนื่องจากเห็นว่าในสาระของ Tweet มีประโยชน์ พอนานๆไปเดี๋ยวหาย เลยมาพักไว้ใน Blog นะครับ ข้อความได้แปลงจาก Twitter เป็นบทความ มีการตัดตัวอักษรบางอย่างเพื่อให้เหมาะกับการอ่านทั่วไป

เมื่อหลายปีก่อนไม่ได้ใส่ใจเรื่องกาแฟเท่าไร พอเริ่มมาใส่ใจมากขึ้น ก็พบว่าการดื่มกาแฟมีอะไรให้ค้นหามากกว่าที่เคยรู้มา กาแฟดี เกิดขึ้นได้จากปัจจัยต่างๆ เช่น แหล่งกำเนิด การเก็บและคั่ว วิธีการชง และ วิธีการดื่ม ซึ่งทำให้รสชาติกาแฟแตกต่างกันออกไป ในฐานะนักดื่มกาแฟ จึงควรค้นหารสชาติที่ตนเองชอบ และแยกแยะรสสัมผัสด้านต่างๆของกาแฟได้พอสมควร จึงจะดื่มได้สนุก

กาแฟระดับอุตสาหกรรมในปัจจุบันมี 2 สายพันธุ์หลักคือ อราบิก้า และ โรบุสต้า แบบแรกนิยมนำมาชงเสิร์ฟ และแบบหลังมักเอาไปทำกาแฟสำเร็จรูป กาแฟอราบิก้ามีแหล่งกำเนิดต่างการ มีกลิ่นและรสต่างกันไปตามแหล่งกำเนิด หากเมล็ดกาแฟจากแหล่งกำเนิดเดียว เรียกว่ามาจาก Single Origin การเตรียมกาแฟเพื่อคั่วหลังจากเก็บจากต้นทำได้หลายวิธี เช่น ล้างน้ำ,ตากให้แห้งหรือผสม บางทีจะบอกไว้ข้างถุงด้วยว่า process ด้วยวิธีใด จากนั้นจะนำกาแฟมาคั่ว โดยแบ่งระดับการคั่วเป็น Light, Medium, Dark ตามระยะเวลา ยิ่งคั่วนานความเปรี้ยวของเมล็ดจะหายไป ได้ความขมมาแทน ผู้คั่วกาแฟเรียกว่า Coffee Roaster ควรเป็นผู้ที่มีความรู้ในเรื่องสายพันธุ์ และระดับการคั่วที่เหมาะสมกับการชงแบบต่างๆ จึงคั่วได้ดี น่าดีใจที่ในเมืองไทยตอนนี้เรามี Coffee Roaster เก่งๆหลายท่าน ที่มีความรู้ความเข้าใจ ทำให้หลายร้านมีกาแฟที่ Profile เหมาะสมมาเสิร์ฟ

การเสิร์ฟกาแฟในร้านช่วงนี้เริ่มมีความหลากหลายขึ้น แต่ก่อนคนไทยชอบกาแฟหวานมัน บางคนก็ชอบขมมากๆ ปฏิเสธความเปรี้ยวของรสกาแฟ ที่จริงแล้วความซับซ้อนในรสกาแฟนั้นมีมาก เช่น ความเปรี้ยวนั้น อาจเป็นความเปรี้ยวแบบผลไม้ สร้างความรู้สึกสดชื่นให้ผู้ดื่มก็เป็นได้

Named resolve ไม่ออก แต่ Firewall ออกเน็ตได้สบาย เป็นไรหว่า?

อีกหนึ่งปัญหาของความยืดหยุ่นมากเกินไปของการตั้งค่า Linux Server ปัญหานี้เกิดบน Firewall ของ Network เพื่อนบ้านที่เพิ่งตั้งขึ้นใหม่ กรณีนี้ใช้เวลาในการนั่งหาปัญหาถึง 30 นาที (ถือว่านานมาก) จนต้องเอามา Blog ไว้

ปัญหาที่พบคือเมื่อ Setup Linux Firewall ขึ้นมาแล้ว ตัว Server สามารถใช้งาน internet ได้ปกติ, หลังจากทำ iptables MASQUERADE ออกแล้ว เครื่อง client ก็สามารถ ping ออกโดย IP address ได้ปกติ แต่ ทำยังไง named (BIND) ก็ไม่ทำงาน แม้จะตั้ง config อย่างถูกต้องแล้ว

การคาดเดาเบื้องต้น network admin ทุกคนต้องหลงทางไปนั่งแก้ BIND config (ซึ่งอยู่ใน named.conf หรือ named.caching-nameserver.conf) ก็จะบว่า จะแก้ config อย่างไรก็ไม่หาย หรือแม้จะไปแก้ไข resolve.conf อย่างไรก็ไม่สามารถทำให้ client ใช้งาน DNS caching แบบ non-authoritive ได้ แต่ปัญหามันกลับไปอยู่ที่ network conflict ในส่วนของ gateway ดังตัวอย่างต่อไปนี้

อย่าตำน้ำพริกละลาย Clouds

เรื่องอาจจะเก่าแล้ว แต่คิดว่าวิธีคิดน่าจะเหมือนเดิมก็เลยอยากเขียนเป็นกรณีศึกษาไว้

ภาพที่ Page สร้างประท้วง Facebook

เริ่มจากปัญหาว่า Fan Page บน Facebook ของ Community นึง ประท้วง Facebook กรณี block page ชั่วคราว ซึ่งก่อให้เกิดความไม่พอใจในกลุ่มขึ้นมา แต่ปัญหาคือผู้ประท้วงกลับจู่โจมไปยังเจ้าของกิจการของ Facebook ซึ่งถ้าในตรรกะแบบไทยๆ ก็ไม่แปลก เพราะถ้ากิจการใดที่มีปัญหา การจะไปต่อว่าเถ้าแก่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก

ลองดูภาพใหญ่ของ Facebook จากสถิติต้นปี 2013 มีชื่อผู้ใช้งาน Facebook จำนวน 1 พันล้านคน และมีจำนวนผู้ใช้รายวันจำนวน 665 ล้านคนต่อวัน ซึ่งนับแค่สถิตินี้ก็คงพอเข้าใจแล้วว่าตัว Facebook เอง จะไม่ได้สนใจต่อ page เล็กๆ หรือเรื่องหยุมหยิมเลยแม้แต่น้อย

กลไกของ User Feedback เป็นการให้ผู้ใช้ควบคุมเนื้อหากันเองผ่านเครื่องมือที่กำหนดให้ การที่ Facebook ใส่เครื่องมือให้ผู้ใช้รายงานข้อผิดพลาด, หรือเนื้อหาที่ไม่เหมาะสม เมื่อมีจำนวนการรายงานที่สอดคล้องกันมากพอ ก็จะทำให้ระบบตัดสินใจเองว่าจะระงับเนื้อหานั้นหรือไม่ ซึ่งกลไกเป็นไปโดยอัตโนมัติ ไม่เกี่ยวกับ คุณมาร์ค ซัคเคอร์เบิร์ก หรือผู้ดูแลระบบแต่อย่างใด

ก่อนประท้วงหรือจะไม่พอใจเรื่องใดที่ขัดผลประโยชน์ตัวเอง ก็ลองมองกว้างๆ และดูข้อมูลให้รอบด้านว่าอะไรทำงานอย่างไรก่อนตัดสินใจสรุป เพราะไม่งั้นแล้วมันก็เหมือนกับการตำน้ำพริกละลายบนแม่น้ำ ได้กระแสตอน Post แต่ประโยชน์ไม่มี

Written by Tiwakorn Laophulsuk

Groupon ใช้แบบไหนไม่หงุดหงิด

การตลาดบนโลก Online มันช่างเข้มข้นยิ่งนัก เมื่อก่อนเราน่าจะเคยเห็นคนเดินเร่ขายคูปองของพวกร้านอาหาร, หรือล้างรถมากดกระดิ่งที่หน้าบ้านโดยขายคูปองรวมๆ กันในราคาที่ถูกกว่ามูลค่ารวมของคูปองทั้งหมด แต่เดี๋ยวนี้คงไม่ค่อยมีแล้วตั้งแต่มีการขายเป็น Internet Coupon ขึ้นมา

Image source internetretailer.com

จริงๆแล้วคำที่ถูกต้อง จะเป็นคำว่า Internet Coupon  ซึ่งจะเป็นการขายคูปองส่วนลด โดยมีมูลค่าเสนอขายให้กับผู้ซื้อในระยะเวลาสั้นๆ ซึ่งคูปองที่ซื้อนั้นจะสามารถนำไปใช้ซื้อสินค้าหรือใช้บริการกับร้านค้าที่ระบุไว้ตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ แนวคิดนี้เป็นของพี่อเมริกันเขา [Internet Coupon:Wikipedia] แต่ในบทความนี้เพื่อพูดสั้นๆ ขอเรียกว่า Groupon ซึ่งเป็นชื่อของบริษัทที่เป็นต้นคิดละกัน

สำหรับประโยชน์ของมันก็ชัดๆอยู่แล้ว คือ ผู้ขายได้โฆษณาและเผยแพร่ข้อมูลการขาย และผู้ซื้อได้ใช้งานในราคาที่ถูกกว่าราคาปกติ สำหรับในประเทศไทยมี Internet Coupon อยู่หลายเจ้า ที่รู้จักกันแพร่หลายก็เป็น Ensogo (Livingsocial), Thaicitydeal, Mygroupon ซึ่งข้อเสนอก็จะวนไปวนมา มีร้านค้าใหม่ๆบ้าง หรือไม่ก็ธุรกิจเจ้าเดิมมาเวียนขายบ้าง

สิ่งที่น่าสนใจ เราจะมองเห็นปัญหาหลากหลายที่เกิดขึ้นกับ Groupon บ้างก็ไป post ต่อว่ากันว่าใช้งานไม่ได้, หรือคุณภาพไม่ดี ซึ่งจากประสบการณ์การใช้ Groupon แบบนี้มาตลอด เลยอยากแนะนำไว้ก่อนดังนี้ครับ

บจก.มาลาคี CSR โรงเรียนบ้านต้นลำแพน

โรงเรียนบ้านต้นลำแพน

จินตนาการเมื่อขับรถระยะทาง 70 กิโลเมตร สำหรับคนกรุงเทพฯ ถามความรู้สึกว่าไกลไหม? คนที่ทำงาน Office ทุกวันคงบอกว่าไม่ค่อยไกลหรอก เพราะแค่เดินทางไปกลับบ้านกับที่ทำงาน ประมาณ 2-3 วัน ก็ได้ระยะทางเท่ากับ 70 กิโลเมตรแล้ว หรือถ้าออกต่างจังหวัด ระยะทาง 70 กิโลเมตร ก็ไปได้แค่ปริมณฑลห่างไปไม่พอจะข้ามจังหวัด หนีรถติดออกไปยังไม่พ้นซักเท่าไหร่

จากการแวะเวียนสัมมนากับบริษัท มาลาคี จำกัด กลับได้เห็นความแตกต่างที่เกิดขึ้น จากระยะทางแค่ 70 กิโลเมตรจากตัวจังหวัดกรุงเทพมหานคร เมื่อได้มีโอกาสแวะมาที่ "โรงเรียนบ้านต้นลำแพน" ซึ่งหนทางก็วกวนไปตามถนนตัดข้ามไปยังป่าชายเลนของจังหวัดเพชรบุรี อีกทั้งการเข้ามาลึกกว่าตัวถนนเพชรเกษมมากกว่า 15 กิโลเมตร ทำให้โรงเรียนแห่งนี้ ถูกโดดเดี่ยว และการตัดขาดจากโลกภายนอกด้วยระยะทางและสภาพถนน ซึ่งไม่น่าเชื่อว่ายังมีสถานที่ที่ห่างไกลและการพัฒนายังเข้าถึงช้า แม้อยู่ใกล้กับเมืองหลวงขนาดนี้

Twitter Article: คุณหมอฮะ! ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย by @meekob

ขออนุญาตนำข้อมูลจาก Twitter พี่ @meekob เนื่องจากเห็นว่าในสาระของ Tweet มีประโยชน์ พอนานๆไปเดี๋ยวหาย เลยมาพักไว้ใน Blog นะครับ ข้อความได้แปลงจาก Twitter เป็นบทความ มีการตัดตัวอักษรบางอย่างเพื่อให้เหมาะกับการอ่านทั่วไป

มาละ ตามที่บอกไว้เมื่อเย็น วันนี้ทวีตเรื่องความเชื่อต่างๆจากหนังสือ "คุณหมอฮะ! ไม่ใช่อย่างนั้นซะหน่อย" เรื่องน่ารู้ที่บางคนอาจเข้าใจผิด หนังสือเรื่องนี้พิมพ์โดยสนพ.วีเลิร์น ผู้เขียนคือ Aaron E. Carroll และ Rachel C. Vreeman ในชื่ออ.ว่า "Don't Swallow Your Gum!" ตีพิมพ์การค้นคว้าภายใต้ความเชื่อปรำปรา เช่น คนเราต้องดื่มน้ำวันละ 8 แก้วจริงหรือ? เราใช้สมองแค่ 10% เท่านั้นใช่หรือไม่? ไปจนถึงความเชื่อใกล้ตัวที่คุ้นเคย เช่น อากาศหนาวทำให้ไม่สบาย? กินตอนดึกๆทำให้อ้วน? วิตามินซีป้องกันไม่ให้เป็นหวัด? จริงๆมีความเชื่อใต้ร่มผ้าอื่นๆอีก แต่ถ้าสนใจขอแนะนำให้ไปซื้อหาอ่านเอาเองนะ หาได้ตามร้านหนังสือทั่วไปแล้ว ผู้เขียนมีความคิดว่า เรื่องความเข้าใจผิดเหล่านี้ ทำให้คนเราต้องเสียเวลา เสียสุขภาพจิต หรือบางครั้งอาจเสียชีวิตได้ ก็เลยเขียนตีแผ่ออกมา

โทริโน สเกล (Torino Scale) มาตรวัดเฉพาะวันดับโลก

ในการวัดค่าความรุนแรงของภัยธรรมชาติที่มีบนโลกเรา หลายๆคนก็จะรู้จักกับการวัดค่าความรุนแรงของแผ่นดินไหว ในหน่วยของ ริคเตอร์ (Richter Scale), วัดความรุนแรงของพายุ ที่ระบุหน่วยเป็นความเร็วลม, วัดความรุนแรงของทอร์นาโด เป็น Fajita Scale (F-Scale)

ชิ้นส่วนของดาวหางชูเมคเกอร์ เลวิ 9 ก่อนชนดาวพฤหัสเมื่อปี 1994
Credits NASA, ESA, and H. Weaver and E. Smith (STScI)

อีกหนึ่งหน่วยวัดที่ไม่ค่อยได้ยินกันคือ Torino Scale ซึ่งหน่วยวัดนี้ใช้เพื่อวัดความรุนแรงจากผลกระทบจากภัยพิบัติจากการชนของเทหวัตถุจากนอกโลกโดยเฉพาะ ในการอ่านเป็นภาษาไทยออกเสียงอย่างไรยังไม่แน่ใจ แต่ถ้าสะกดเพื่ออ่านในภาษาอังกฤษ น่าจะออกเสียงว่า "โท-รี-โน่" หรือถ้ามีออกเสียงก็จะเป็น "โท-รี้-โน่" เอาเป็นว่าเขียนเป็น หน่วยวัด โทริโน ละกัน

เพราะในช่วงหลังปี 1990 ที่การพัฒนาด้านอุปกรณ์ที่สามารถถ่ายภาพเทหวัตถุที่มีขนาดเล็ก หรืออุกกาบาตได้ดีขึ้น เราพบว่าในแต่ละปี มีการค้นพบอุกกาบาตใหม่อยู่ประมาณ 100 - 200 ดวง และการพัฒนาอุปกรณ์การตรวจจับอย่างต่อเนื่องทำให้เราได้เจออุกกาบาตมากขึ้นไปอีก ด้วยปริมาณอุกกาบาตที่โคจรมาใกล้โลกในปัจจุบัน โครงการ Near Earth Object ของ NASA มีการทำทะเบียนรายการอุกกาบาตใกล้โลกมากกว่า 9,000 รายการที่ได้บันทึกไว้ (Note: 9,803 รายการ วันที่ 4 พฤษภาคม 2013) นั่นหมายถึงโลกเราก็สุ่มเสี่ยงต่อการชนจากอุกกาบาตได้อยู่เรื่อยๆ

โทรีโน สเกล เป็นการอธิบายอย่างง่าย ถึงความรุนแรงของการชนจากวัตถุนอกโลก แบ่งเป็น 11 ระดับ โดยมีสีแสดงระดับความรุนแรง 5 สี ดังต่อไปนี้