เครื่องสำอางค์เกาหลี ขายในไทยต้องแพงกว่า 2 เท่า

Myeongdong [Photos by David (randomwire)]

ถ้าใครเคยได้ไปเกาหลีย่านตลาดเมียงดง ซึ่งเป็นแหล่ง Shopping สำคัญที่สุดที่คนไทย (แบบทัวร์) ต้องถูกบังคับไปเดินทุกรายไป ในวันที่อากาศดีหน่อยจะเจอพนักงานร้านเครื่องสำอางค์เกาหลี โดยเฉพาะ Skinfood หรือ Etude จะตะโกนเรียกลูกค้าว่า "เมืองทายขัยพังกว่า 3 ท่าว" (ออกเสียงตามนะ) ซึ่งสามารถเรียกลูกค้าที่ฟังไทยออกต้องเลี้ยวกรูกันเข้าไปซื้อกันได้มาโดยตลอด

Blog นี้ด้วยความกึ่งเป็น insider เขียนนิดหน่อย เพราะการที่เราทำงานในบริษัทที่นำเข้าเครื่องสำอางค์เกาหลี (ถ้าไปดูประวัติผมก็รู้ทันทีแหละว่าทำงานอยู่ไหน) ก็เลยพอรู้ Process การทำงานบ้าง ซึ่งในมุมมองแบบตรงไปตรงมา การที่เรามีโอกาสเดินทางไปที่แหล่งขายจริงๆที่เกาหลี และรับทราบราคาขายหน้าร้านในไทย ก็ฟันธงเลยทันทีว่าราคาแพงกว่า 2 เท่านั้นเป็นความจริงอย่างไม่ต้องสงสัย แถมบางรายการแพงกว่าเป็น 2.5 เท่าด้วยซ้ำ

เพื่อไว้ตอบคำถามเพื่อนๆว่า ทำไมสินค้านำเข้าตัวนี้ถึงต้องคูณขึ้นไปขนาดนั้น ถ้ามานั่งมองกระบวนการจากภายในเชิงลึกแล้วผมตอบว่า การที่ราคาขายในไทยของแต่ละ Brand ต้องเป็นแบบนี้มันมีหลายประเด็นที่ผู้ซื้อในไทยอาจจะไม่ได้คิดถึงกระบวนการ และที่มาที่ไปของเหตุผลการเพิ่มราคาของสินค้าในหลายมิติดังนี้นะครับ

คิดแบบ Social Sanction ไม่รู้ตัว

ต้องรอให้กระแสตกไปหน่อยนึง ไม่งั้นเดี๋ยวโดนคนคลั่งอนุเสาวรีย์เอาเลือดไปล้างเท้า สำหรับกรณีการโพสข้อความ Facebook จากผู้ใช้งานท่านหนึ่ง ที่ได้พูดถึงย่าโมซึ่งเป็นที่เคารพนับถือของคนโคราชว่า การไปกราบไหว้นั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ย่าโมกลายเป็นความเชื่องมงาย ซึ่งความเป็นจริงแล้วย่าโมได้ถูกอ้างอิงประวัติศาสตร์ไว้ว่าเป็นวีรสตรี สำหรับเรื่องราวความเป็นมาเป็นไป เว็บ Drama Addict ได้ลงลำดับเหตุการณ์ไว้ชัดเจนในบทความเรื่องย่าโมรบพม่า

การทำ Social Control เป็นกระบวนการทางสังคมอย่างหนึ่งที่คนกลุ่มหนึ่งจะพยายามควบคุมบุคคลหรือกลุ่มคนให้ปฏิบัติเฉกเช่นเดียวกับตน ด้วยความต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงหรือควบคุมบางอย่างเพื่อให้เป็นไปตามธรรมชาติ อยู่ในความสงบเรียบร้อย และเกิดความสงบสุข ซึ่งถ้าดูจากคำอธิบายแล้วถือว่าเป็นเรื่องที่ดูดีทีเดียว

แต่ Social Sanction เป็นพฤติกรรมในทางลบที่กลุ่มคนชุดหนึ่งพยายามหักล้าง หรือหักดิบแนวความคิดของบุคคลหรือกลุ่มคนด้วยวิธีการที่คุกคามทางร่างกายมากขึ้น เช่น การให้ร้าย, การขมขู่, การชิงเอาทรัพย์สิน, การทำร้ายร่างกาย, หรือการฆ่าผู้ที่ไม่เห็นด้วย ซึ่งในกรณีที่เกิดขึ้นในเมืองไทยหลายครั้งอาจจะสังเกตุเห็นว่าผลลัพธ์อยู่ในรูปแบบของ Social Sanction มากกว่าการเป็น Social Control

สื่อ Online ทั่วไปให้คำจำกัดความว่า 'ย่าโมเลี่ยน' คือผู้ที่มีความคิดสุดโต่ง แม้ในข้อความรูปภาพจะดูไม่รุนแรง แต่ผู้ Post comment ใน Page กลับเน้นความรุนแรงตั้งแต่ทำการข่มขู่ทำร้ายร่างกายถึงการขู่ฆ่าเป็นจำนวนมาก

ในต่างประเทศ มีกรณีการเสียชีวิตด้วยการฆ่าตัวตายของ Carolina Picchio เด็กหญิงวัย 14 ปีที่อิตาลี ที่กลุ่มสังคมออนไลน์ได้นำภาพที่น่าอับอายนำแสดงขึ้นบนอินเตอร์เน็ต ถือเป็นการกล่าวให้ร้าย ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งภาคสังคมและหน่วยงานราชการได้ไล่บี้และการนำเอาข้อความที่ไม่เหมาะสมออกในภายหลัง เดือดร้อนถึงบริษัท Facebook กันเลยทีเดียว

สำหรับในไทย ตัวอย่างที่เห็นผลประจักษ์ของ Social Sanction คือกรณีการทุบพระพรหมเมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2006 ซึ่งทุกฝ่ายต่างยินยอมให้เรื่องการเสียชีวิตของผู้ทุบทำลายเป็นเรื่องที่แล้วก็แล้วไป ซึ่งเป็นการก่อความรุนแรงเพื่อตอบโจทย์ให้กับผู้ที่ไม่พอใจ โดยไม่ต้องผ่านกระบวนการทางกฎหมายนั่นเอง

การจะให้ผู้คนมีความคิดในการทำ Social Control สำหรับคนไทยคงไม่ง่าย เพราะวัฒนธรรมและแนวความคิดของเรายังมีความเชื่อมั่นและศรัทธาอยู่เป็นตัวตั้ง ตราบใดที่เกิดการ "ขัดศรัทธา" แล้วคนกลุ่มใหญ่ยังมีความต้องการในการควบคุมไปในวิถีของตัวเองเท่านั้น คำตอบที่ง่ายและสั้นกว่าคือหักดิบกันไปเลยเพราะมันเป็น "ธรรมเนียมปฏิบัติ"

Written by Tiwakorn Laophulsuk

ประเทศไทย เวลา ไฟฟ้า และนิวเคลียร์

Coal Power Plant [Image source Interesting Energy Facts]

มีหลายครั้งที่ไปแวะเที่ยวต่างประเทศ ข้อสังเกตอย่างหนึ่งของวิถีชีวิตของประเทศต่างๆ ทั้งออสเตรเลีย, เกาหลี, ญี่ปุ่น, มาเก๊า ทุกคนจะเน้นแต่การประหยัดน้ำ นั่นคือที่แปลกเพราะไม่มีที่ไหนพูดเรื่องการ "ประหยัดไฟ" ซักเท่าไหร่

มีแค่เวียดนามประเทศเดียวที่พูดถึงเรื่องไฟฟ้าจริงๆจังๆ เพราะช่วงที่ผมเคยไปทำงานระยะสั้นที่เวียดนามได้นั่งคุยกับคนเวียดนามท่านหนึ่งที่อยู่ในกรุ๊ป One Day Trip ด้วยกัน พูดเกี่ยวกับเรื่องไฟฟ้าว่า ประเทศเวียดนามเองโอยเฉพาะเมืองหลวงมีไฟฟ้าไม่พอ ในช่วงหัวค่ำทางราชการจะแจ้งเกี่ยวกับโซนดับไฟฟ้า ซึ่งจะหมุนเวียนกันดับไฟฟ้าผลัดกันไปพื้นที่ละ 1 ชั่วโมง ปัญหานี้คงจะเป็นไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีโรงไฟฟ้าใหม่ ซึ่งคำบอกเล่านี่จริงของเขา เพราะผมไปเดิน Big C ในฮานอยพบปัญหาไฟดับตั้ง 4 รอบ

ตอนนั้นใจก็นึกไปว่า เพราะพวกประเทศใหญ่ๆมันมีนิวเคลียร์ มันเลยไม่ต้องประหยัดไฟฟ้ากระมังเขาก็เลยจัดกันเต็มที่ ก็เลยอยากจะรู้ว่าพวกนั้นเขาจ่ายค่าไฟถูกกว่าเราหรืออย่างไร

ยาน Kepler กับภารกิจเพื่อตามหาโลกใหม่

ถ้าจะเริ่มตอบคำถามว่าโลกสีฟ้าที่เราอยู่มีเพียงดวงเดียวเท่านั้นรึเปล่า หรือการจะหาคำตอบว่า ดาวดวงอื่นๆที่เหมือนดวงอาทิตย์ของเรา มีดาวเคราะห์อยู่มากน้อยแค่ไหน คำตอบนั้นสามารถหาได้ชัดเจนขึ้นด้วยยานสำรวจ Kepler

Kepler Search field of view
[Source: NASA Kepler]

ที่มาของโครงการยานสำรวจ Kepler มีเป้าหมายเพื่อระบุชี้ชัดว่า มีดาวเคราะห์อยู่ในระบบวงโคจรอยู่รอบดาวฤกษ์หรือเปล่า โดยมีวิธีการทำงานคือ การลอยในวงโคจรรอบดวงอาทิตย์อย่างช้าๆ และมองไปยังกลุ่มดาวบางส่วนในอวกาศในพื้นที่เดียวเป็นระยะเวลานาน การตรวจจับดาวเคราะห์ในระบบที่อยู่ไกลมีหลักการเหมือนการเกิดสุริยุปราคา เมื่อมีดาวเคราะห์เคลื่อนที่ผ่านหน้าดาวฤกษ์ดวงใดดวงหนึ่ง จะเกิดการลดทอนของแสงลงบางส่วน ซึ่งจะทำให้ความสว่างลดลงไปเล็กน้อยในช่วงระยะเวลาหนึ่ง (ราวๆ 1 ชั่วโมง ถึง 16 ชั่วโมง) การระบุชี้ชัดว่าดาวเคราะห์เป็นดวงเดิมหรือไม่ก็เพียงแค่ดูว่า ระยะเวลาและความสว่างนั้นลดลงจากเดิมอยู่ในรูปแบบเดิมหรือไม่ ความท้าทายคือการตรวจวัดแสงที่เปลี่ยนแปลงในระดับ 1/10000 ส่วน (หรือ 100/1,000,000 ppm ของความสว่าง) และยาน Kepler ต้องมองดวงดาวพร้อมกันครั้งละ 100,000 ดวง

หนัง Gravity สำหรับคนที่ดูแล้วไม่ค่อยเข้าใจ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณตั๋วฟรีจาก KBank ในบริการ The Premiere ที่ส่ง SMS สิทธิพิเศษชวนให้ไปดูภาพยนตร์ Gravity ฟรี 2 ที่นั่ง ซึ่งยังจัดโรงใหญ่ที่ SFX Central World เหมือนเดิม ซึ่งตอนแรกก็หมายตาไว้อยู่แล้วว่าคงต้องไปดูเพราะมันเป็นแนว Sci-fi ที่ชอบอยู่แล้ว การได้บัตรฟรีพร้อมป๊อบคอร์นเป็นอะไรที่สุดยอดมากครับ อิ อิ

Plot เรื่องเป็อุบัติเหตุของการปฏิบัติภาระกิจการซ่อมอุปกรณ์กล้องโทรทัศน์ Hubble บนอวกาศ ซึ่งปัญหาเกิดขึ้นเมื่อมีเศษขยะอวกาศความเร็วสูงที่เพิ่งเกิดขึ้นจากการระเบิดของดาวเทียมดวงอื่น นักบินอวกาศจึงต้องหาทางดิ้นรถในการเอาตัวรอดให้ได้ แต่สำหรับ Plot เรื่องละเอียดๆคงหาอ่านได้ตาม Web ชั้นนำทั่วไป

Gravity Movie Poster

ภาพยนตร์ Gravity สำหรับผู้ที่ไม่ทราบเรื่อง Space Science อาจจะดูน่าเบื่อ ภาพหมุนไปหมุนมา เครื่องไม้เครื่องมือแปลกเยอะไปหมด ไม่รู้ว่าแต่ละอย่างเอาไว้ทำอะไร อีกทั้งยานชื่อแปลกๆมากมาย แต่สำหรับคนที่รู้เรื่องก็จะสามารถติดตามและคิดหาทางแก้ไขปัญหาเพื่อลุ้นช่วยตัวละครไปด้วย เรามาดูกันดีกว่าว่าแต่ละอันมันคืออะไรบ้างโดยอธิบายกันแบบบ้านๆครับ

กระสวยอวกาศ [images from nasa-satellites blog]

Space Shuttle กระสวยอวกาศที่ออกแบบมาเพื่อนำมาใช้สำหรับการขนส่งนักบินอวกาศ, หรืออุปกรณ์สิ่งของซ้ำแล้วซ้ำอีกได้ ซึ่งสหรัฐเป็นผู้ควบคุมภารกิจ ส่วนในภาพยนตร์ STS-157 ก็คือหมายเลขภารกิจของกระสวยอวกาศลำนี้ที่ตั้งชื่อว่า Explorer นั่นเอง

มือใหม่กองทุนรวม

สำหรับคนที่พอมีเงินเก็บ (บ้าง) ก็จะได้รับคำบอกเล่าว่า การเก็บเงินในบัญชีออมทรัพย์ หรือการฝากประจำผลตอบแทนมันน้อย แต่พอจะเอาเงินไปลงทุนในหุ้นก็เจอคำว่า การลงทุนมีความเสี่ยง ก็เลยไม่เสี่ยงดีกว่าเป็นความรู้สึกของคนส่วนใหญ่ที่ยังกล้าๆกลัว

กองทุนรวมเป็นคำตอบสำหรับจุดตรงกลาง ระหว่าง การเก็บเงินในบัญชีกับการเอาไปลงทุนในหุ้น สมมติถ้าเรามาลองเรียงลำดับความเสี่ยง จากเสี่ยงน้อยไปมากโดยปกติมักจะเป็นแบบนี้

• เงินฝากออมทรัพย์
• เงินฝากประจำ
• พันธบัตรรัฐบาล
• กองทุนรวม
• หุ้นในตลาดหลักทรัพย์
• การลงทุนทำธุรกิจเอง/เปิดนิติบุคคล
• และ การเอาเงินไปฝังไหหลังบ้าน

ข้อสุดท้ายแค่ล้อเล่นนะ แต่มันเสี่ยงสุดจริงๆเพราะการฝังไห นอกจากเงินจะไม่งอกเงยแล้วแถมยังเสี่ยงต่อความเสียหายด้วย

ถ้าอยากอ่านแบบเป็นทางการ ผมคงแนะนำให้อ่านจาก กองทุนรวมคืออะไรของบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน MFC ซึ่งเขาเขียนในเชิงรายละเอียดชัดเจนดี แต่ถ้าคนขี้เกียจอ่าน ผมก็คงยกอุปมาอุปไมยสำหรับกองทุนไปตามตัวอย่างดังต่อไปนี้

งานกับอิสระของชีวิต

Images from iconarchive.com

ทุกคนที่ทำงานในท้ายสุดผมเชื่อว่า ความต้องการในสุดท้ายปลายทางคืออิสระทางการเงิน เพราะเมื่อมีแล้วการใช้ชีวิตจะมีอิสระได้มากขึ้น แต่ก่อนจะไปถึงขั้นนั้นคนเราต้องทำงานซักรูปแบบหนึ่งก่อน ตามประสบการณ์ทำงานที่ผ่านมา มีงานอยู่ 4 ประเภท

• ข้าราชการหรือองค์กรของรัฐ
• ภาคเอกชน
• ภาค MLM
• และวิชาชีพอิสระ หรือ Freelance

แม้ว่าอาชีพแต่ละแบบจะมีความยืดหยุ่น, ผลตอบแทน, ความเข้มข้นของงานที่แตกต่างกันอยู่แล้ว แต่ทุกงานต่างมีข้อผูกมัดเรื่องอิสระของการใช้ชีวิตประมาณหนึ่ง จึงเป็นเรื่องที่ย้อนแย้งว่าถ้าเราต้องการจะประสบความสำเร็จได้เร็ว ก็ต้องมีภาระหน้าที่อันหนักก่อนจะไปถึงจุดนั้น

แม้ความฝันคือการได้มีความอิสระในการใช้ชีวิตอย่างที่ต้องการ การท่องเที่ยวและได้ไปในที่ที่เราอยากจะไป บางครั้งต้องแขวนไว้กับความรับผิดชอบตามไปด้วย เพราะเมื่อใดที่งานเกิดปัญหาขึ้นมาก็ต้องแบกรับแก้ไขกันไปตามแต่ความเหมาะสม จะง่ายจะยากอยู่ที่การวางแผนรองรับ

ทุกวันนี้การทำงานไปสลับทำกิจกรรมในสิ่งที่เราฝันไว้จึงเป็นเพียงหนทางหนึ่งที่ช่วยให้รางวัลกับชีวิตได้ จึงไม่มีงานไหนเป็นอิสระอย่างแท้จริงนอกจากจะทำตัวเป็นผู้ว่างงานเท่านั้น

ความง่ายไม่ใช่ให้เลือกงานที่รัก แต่ให้หาข้อดีของงานเพื่อให้รักงานที่จะทำ ความเป็นอิสระอาจจะจะเริ่มจากตรงจุดง่ายๆนี้ก็เป็นได้

Written by Tiwakorn Laophulsuk